Kudu Wawuh Jeung Diri

Kudu Wawuh Jeung Diri

“Sir indung sir bapa gumulung di kenya puri, sabulan ngaherang, 

dua bulan kumambang, tilu bulan gumulung, 

opat bulan mangrupa, lima bulan sangga raja, genep bulan ratu mungkala, 

tujuh bulan kamarullah, dalapan bulan Nur-Allah, salapan bulan medal ka dunya. 

Satetes banyu 

Bak nyungkring kancana raden mas pangeran ganda raja ratu wisesa nyusup kalbuna, 

nyelap manahna, 

welas asihnya Gusti.

Dulur nu teu ngawujud jadi manusa kawas dulurna sakabeh, 

nyakitu deui 

Naga Kancana oge sarua. 

Dulur nu teu ngawujud aya opat perkara, 

dulur nu ngawujud aya opat jumlah 

sakabeh dalapan perkara.

Dulur batin anu opat kakang kawah, 

tali ari-ari, 

antamaya, 

antasari (ngaran malaikat), 

papat kalima pancer 

guru mursid sukma sajatining manusa 

nu ngusik malikeun sarangka waruga.

Diaping ku nu suci diraksa ku kawasa, 

nu ngaping manusa 

aya opat 

jenengan malaikat Zabariyah, 

Ariyah, 

Syiriah, jeung 

Mariyah. 

Arinyana Nyaksi  

tekad hade gorengna, ucap, 

lampah paripolah. 

Dulur wujud anu opat 

nu nyicingan 

pulau nyawa raga awak manusa 

nyaeta 

Sanghyang Sirah, Sanghyang Puseur, Sanghyang Dampal, jeung 

Sanghyang Raga Awak.

Sanghyang Sirah cicingna dina 

otak Ajna jeung 

otak cakra mahkota, 

Sanghyang Puseur cicingna dina 

gumpalan getih hideung, 

Sanghyang Dampal cicingna dina 

sumsum balung, 

Sanghyang raga awak cicingna dina 

sakujur awak. 

Nu ngusikeun raga awak sakujur nyaeta  

sukma (malaikat rohani), raga (roh jasmani), jeung nyawa (napas). 

Parabotna elmu 

syareat, 

torekat, 

marifat, jeung 

hakekat. 

Ngisat awak kudu apal ka diri sorangan, 

sabenerna aya naon 

dina diri manusa 

diantara 

kuring jeung kurungna. 

Aya  genep perkara 

nu asalna ti indung 

jeung 

dalapan perkara  

nu asal ti bapa, 

tilu perkara  

langsung ti Allah 

nyaeta 

cahaya, 

atma (nyawa) jeung sukma sajati.

Parabotna elmu 

syareat, 

tarekat, 

marifat, jeung 

hakekat. 

Pangbutuh rohani 

dzikir, 

mikir, 

hiburan. 

Pangabutuh raga awak dahar jeung 

nginum 

nu teu lepas ti 

cai, 

angin. 

Seuneu, jeung 

taneuh.

Parabot bakti ka diri nyaeta 

rasa, 

rumasa, jeung 

tumarima. 

Mun geus bisa nelebkeun tilu perkara eta 

dina kalbu 

tandana manusa 

geus bisa 

bakti ka dirina, 

bakti ka Gustina, jeung bakti ka papada manusa katut mahluk pangeusi alam. 

Teges  pikeun jalma 

nu can bisa  nelebkeun rasa, 

rumasa, 

tumarima 

dina kalbuna 

tandana can bisa ngalaksanakeun sahadat.

Ngagindingan diri  

ngaji kitab 

ulah jauh ti diri, 

mun jauh tina diri 

bakal lali ka wiwit 

bijil sasar mapay sagara, jati ka silih ku junti,  

nu enya di lain-lain, 

nu lain di enya-enya,

nu sugan di enyakeun, 

nu enya disugankeun

Kuduna 

mesek cangkang 

nyokot eusi, 

sikina dipelakeun cangkangna tong dipiceun 

Ngaji kudu ngajirim. Panarimaning iman 

ka Allah 

nyaeta 

iman kana 

dzatna, 

sifatna, jeung 

asmana. 

Pikeun nu geus ngarasa genah iman ka asmana, ulah mopohoeun 

iman ka dzat jeung sifatna. 

Jalma nu nareangan 

dzat jeung sifatna 

ulah dianggap kufur.