Neangan Gusti

Neangan Gusti

Gusti Allah  

euweuh tapi aya, 

aya tapi euweuh babandingannana, 

Sa-Tunggal Braja, 

dzat  Sa-Alif Tunggal, jeneng ku Anjeun 

teu bisa diumpamakeun. 

Cicingna lain 

di gunung, 

di darat, 

di laut, 

kulon, wetan, kaler, kidul tapi 

cicingna 

dina panta Maha Luhur, di langit aya langit karajaan Illahi 

tampa wates.

Sanajan cicing 

dina panta Maha Luhur,  jauh tapi deukeut, deukeut tapi jauh 

pikeun nu teu iman. Karasa, kacampa, 

tapi teu katempo. 

Deukeutna Allah jeung manusa 

ibarat gula jeung amisna, uyah jeung asinna, seuneu jeung panasna, angin jeung tiisna, 

cai jeung nyecepna, kembang jeung seungitna 

sabab 

dina sajeoreun 

diri manusa 

Allah ngancikeun Sirullah, 

nurullah, 

dzatullah, 

sifatullah, 

asmalullah, 

af’alullah, 

kodratullah, 

wujudullah, 

nikmatullah, 

rahmatullah. 

Allah 

Maha Ninggal, 

Maha Uninga, 

Maha Ngadangu, 

Maha Ngatur, 

Maha welas, 

Maha Asih.

Neangan Allah 

kudu nyaho getih sorangan, 

tapi 

lain sagetih-getihna. 

Tumanya  

aya naon dina diri. 

Lamun hayang nyaho anu caang 

kudu cicing di nu poek, 

lamun hayang nyaho anu poek 

kudu cicing di nu caang. 

Hayang apal 

ka nu teu ngawujud 

kudu ngaji nu ngawujud. 

Sagala rupa nu teu ngawujud jeung 

nu ngawujud 

dadamelan Gusti Allah. 

Mun geus wawuh jeung dirina 

bakal wawuh jeung Gusti-Na.

Marifat ka Gusti 

kudu ngagunakeun parabot 

nu nyampak dina diri,  sirnaning rasa, 

sirnaning cipta, 

sirnaning karsa, sirnaning karya. 

Sir budi cipta rasa, 

sir rasa papan raga, 

dzat marifat wujud kaula maring Allah, 

maring malaikat, 

maring Rasul 

sangkan hirup hurif 

maot sampurna.

Maot sampurna 

mulih ka jati 

mulang ka asal, 

nu asalna tina taneuh balik ka taneuh, 

nu asalna tina seuneu balik ka seuneu, 

nu asalna tina angin balik ka angin, 

nu asalna tina cai balik ka cai, 

nu asalna langsung ti Allah mulang ka Allah. 

Sorga hak Anjeun-Na, manusa mulang ka sorga sakadar kahayang wungkul.

Jalan ka sorga ngaliwatan alam syareat gawe wujud jeung 

gawe kolbu. 

Gawe wujud ngalaksanakeun pakemanna 

ngajauhkeun larangannana,

gawe kolbu 

mancegkeun kayakinan, sabar tawakal, 

renghap pasrah sumerah diri kana pangersana, ikhlas dina pirang-pirang perkara kahadeaan, jembar manah, 

iman dina sajeroning kaimanan, 

ngahijikeun rasa dina sajeroeun rasa, muasakeun panca indra, merenahkeun napsu dina tempatna, 

samemeh mikir kudu ges nepi, 

nganyatakeun kasolehan nyembah Allah jeung nganyatakeun kasolehan jeung papada manusa.

Sorga nu jauh 

di arudag-udag, 

sorga nu deukeut dipopohoken, 

indung tunggulna rahayu, bapa tangkalna darajat, 

pitutur indung matak metu, 

nasehat bapa matak teurak, 

nukang nonggong 

ka indung bapa 

waruga kabalur ku dosa. 

Muji ka gusti, 

munyung ka indung, muja ka bapa, 

sorga aya dina damapal suku indung jeung bapa. 

Doraka ka indung bapa tanawuruh mulang 

ka sorga 

tapi 

balik ka naraka jahanam.